• Σήμερα είναι: Τρίτη, Σεπτέμβριος 19, 2017

Brave old ΔΕΘ

Sommelier
Sommelier
Σεπτέμβριος01/ 2017

Η πρωθυπουργική παρουσία στη ΔΕΘ στο διάστημα των ετών έχει αλλάξει πολλούς χαρακτήρες. Ο θεσμός θα μπορούσε άνετα να χαρακτηριστεί ως ένα σκηνικό σε κάποιο από τα πολλά υπόστεγα της Cinecita στο οποίο, ανάλογα με την ταινία που γυρίζεται, ανεβαίνουν και κατεβαίνουν διάφοροι ηθοποιοί που φοράνε διάφορα κοστούμια και παίζουν διάφορους ρόλους. Από κωμωδίες όταν οι εξαγγελίες είχαν αποκλειστικά χαρακτήρα παροχών, σε δράματα και πρόσφατα σε θρίλερ.

Τα τελευταία χρόνια το σκηνικό πάντοτε έχει το ζοφερό χαρακτήρα ενός θρίλερ, στο οποίο και ο πρωταγωνιστής και οι θεατές ζουν την χαοτική κατάσταση ενός Labyrinth που σε κάθε γωνιά ξεπετάγεται είτε ένας δράκος, είτε ένας Bowie με νέα μεταμφίεση.

Τι να περιμένουμε;

Σε μια τέτοια κατάσταση οι θεατές γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να υπάρχουν δεδομένα. Είναι ξεκάθαρο ότι οι διεθνείς εξελίξεις είναι τόσο δραματικές και γρήγορες, ώστε λίγες κυβερνήσεις μπορούν να ανταποκριθούν. Στον κόσμο μιας ολοένα και αυξανόμενης εντροπίας, η πρωθυπουργική παρουσία τείνει περισσότερο να λάβει το χαρακτήρα ενός ενορχηστρωτή που διευθύνει μόνο ένα μέρος της ορχήστρας.

Τι θα εξαγγείλει ο πρωθυπουργός;

Όσο και αν ακούγεται παράξενο στον κόσμο της διαδικτυακής παρά-πληροφόρησης (βλ. greek news), ο πρωθυπουργός είναι εξαιρετικά ευφυής. Μέχρι στιγμής καταφέρνει και χειρίζεται την ταυτόχρονη εκτόνωση περισσότερων ωρολογιακών βομβών που σκάνε ταυτόχρονα (δανειστές, μεταναστευτικό, εθνικά θέματα, επικοινωνιακό) με περιορισμένες συνέπειες σε σχέση με το τι θα μπορούσαν να προκαλέσουν. Ξέρει επίσης ότι απέναντί του θα έχει ένα πολύ δύσκολο κοινό, που θα απαιτεί απαντήσεις για όσα δεν έγιναν, και για τον τρόπο που έγιναν, όσα έγιναν.

Μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι καλό;

Οι έννοιες του καλού και του κακού στη μετα-μνημονιακή εποχή είναι σχετικές. Από τη στιγμή που ο Καραμανλής από το προεκλογικό βήμα ζητούσε ακόμη δυο χρόνια ήπιας προσαρμογής και μας ακούστηκε τότε κακό, ενώ το «λεφτά υπάρχουν» μας ακούστηκε καλό, αποδείχτηκε ότι το λογικό κριτήριο των πολλών αμβλύνεται από το θυμικό και το επιθυμητικό.

Είναι ο καιρός κατάλληλος;

Η χώρα βρίσκεται σε μια θέση που μπορεί να χαρακτηριστεί ιστορικά δυσμενής. Αν και δεν ζούμε σε εμπόλεμη κατάσταση, οι συνέπειες και το περιβάλλον παραπέμπουν σε χρόνια μεταπολεμικής προσαρμογής. Επίσης οι διεθνείς εξελίξεις μοιάζουν με χιονοστιβάδα που απειλεί να μας σκεπάσει και να μας σβήσει για πάντα.

Τι θα ακούσουμε τελικά;

Όταν ακούς τις γάτες στη γειτονιά να σκούζουν, δεν μπορείς να ξέρεις αν ζευγαρώνουν ή αν μαλώνουν. Στη γειτονιά μας, οι γάτες είναι εξαιρετικά θορυβώδεις. Και ο πρωθυπουργός εξαιρετικά σιωπηλός. Ετούτη τη στάση θα ακολουθήσει στη ΔΕΘ. Δεν θα μιλήσει πολύ. Καθετί άλλο θα ήταν λάθος από αυτά που δεν μας έχει συνηθίσει.

Ακούγονται λυρικά όλα αυτά;

Χρησιμοποιήσαμε έντονα κινηματογραφικούς όρους. Όχι τυχαία. Ο πρωθυπουργός θα πρέπει αρχικά να απολογηθεί για όλα όσα ανακοίνωσε και δεν έπραξε. Και η απολογία θα πρέπει να είναι ειλικρινής και επεξηγηματική. Διότι είναι πολλά αυτά για τα οποία πρέπει να απολογηθεί. Και προκάλεσαν πόνο και θλίψη στον καθένα από μας.

Θα έχουμε happy end;

Η επίκληση της νομοτέλειας θα προσθέσει λυρικότητα σε ένα κείμενο που ήδη κινείται σε χαλαρούς πολιτικούς ρυθμούς. Ωστόσο οι ασυντόνιστες, άστοχες ή ατελείς κινήσεις του πρωθυπουργού στο εσωτερικό, παραδόξως δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μια νομοτελειακή λύση ενός προβλήματος σε ευρύ επίπεδο. Και σε μας απορία για το αν πράγματι είχαν αυτό το χαρακτήρα ή αν αποσκοπούσαν σε κάτι ευρύτερο.

Τελειώνοντας;

Στην έντονα κριτική επιστολή που έστειλε ο Άλντους Χάξλεϊ στον Τζορτζ Όργουελ για το βιβλίο του «1984» αναφέρει πως «η αλλαγή θα έρθει ως αποτέλεσμα μιας αδήριτης ανάγκης για αυξημένη αποτελεσματικότητα». Η Ελλάδα στέκεται στο μεταίχμιο μιας καμπής που πρέπει να αποφασίσει αν πράγματι θέλει την αλλαγή. Διότι πρόσφατα διαπιστώνει τι σημαίνει η αλλαγή αυτή και τι θα επιφέρει. Τι θα πει λοιπόν ο πρωθυπουργός σε ένα κοινό που θέλει να ακούσει, αλλά δεν πρόκειται να πιστέψει ή να εφαρμόσει; Αυτά που το κοινό θέλει να ακούσει. Και έτσι και το κοινό και ο πρωθυπουργός θα μπορούν να είναι αμοιβαία ευχαριστημένοι.

Τα υπόλοιπα… στις οθόνες σας.

Sommelier

Ετικέτες: ,