• Σήμερα είναι: Κυριακή, Νοέμβριος 19, 2017

Ο Νόμος Διαμαντοπούλου και η λάσπη

Sommelier
Sommelier
Αύγουστος04/ 2017

Την πρώτη μέρα που πέρασα την πόρτα του Πανεπιστημίου, πίστευα ότι θα αντικρύσω ατμόσφαιρα αντίστοιχη με αυτήν που έβλεπα στις αμερικάνικες ταινίες. Απαστράπτοντες μαρμάρινους διαδρόμους, ευγενικούς γραμματείς και σπουδαστές που τριγυρνούσαν στο campus με ένα βιβλίο στο χέρι μελετώντας το πίσω από ένα ζευγάρι γυαλιά με κοκάλινο σκελετό.

Αντιθέτως, η πρώτη μου εμπειρία ήταν μια κοπέλα φοιτητικής πολιτικής παράταξης που με υποδέχτηκε πριν καν περάσω την πόρτα (προφανώς αντιλήφθηκε το καινοφανές της εμφάνισης μου), μου κόλλησε ένα αυτοκόλλητο με πολιτικό περιεχόμενο στο πέτο και με πήρε από την πλάτη στα ενδότερα του… καφενείου. Διότι έτσι μου φάνηκε προς στιγμήν η πορεία μου μέχρι τα γραφεία της γραμματείας.

Από τότε πέρασαν έτη πολλά.

Και με το εφαλτήριο αυτό, επειδή πολύς ντόρος έγινε πρόσφατα με το Νόμο Διαμαντοπούλου και το «ξήλωμά» του, ας κάνουμε μια χρήσιμη ιστορική αναδρομή.

Ας θυμηθούμε λοιπόν την πρώτη μεγάλη τομή, το Νόμο 1268/82 που ήταν αναμφισβήτητα ένα βήμα προόδου, αν και οδήγησε σε σημαντικές αυθαιρεσίες και στρεβλώσεις, είτε αυτές αφορούσαν μέλη ΔΕΠ, είτε κομματικές παρατάξεις που δρούσαν ανεξέλεγκτες χωρίς περιορισμούς,

Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης επί κυβέρνησης Καραμανλή πρότεινε μια σειρά από ρυθμίσεις που δεν πέρασαν ποτέ προς ψήφιση ή συζήτηση εντός της βουλής.

Η υπερψήφιση με μεγάλη πλειοψηφία 250+ βουλευτών του Νόμου Πλαισίου τον Αύγουστο του 2011 προς στιγμήν φάνηκε ότι έθετε το πλοίο της παιδείας στη σωστή ρότα. Η τριετής φοίτηση, η οριστική κατάργηση του ασύλου, η κατάργηση του θεσμού της πρυτανείας και η αντικατάσταση της από τα συμβούλια όπως και η δημιουργία επιτροπών αξιολόγησης αποτελούσαν ρηξικέλευθες καινοτομίες

Ο νόμος Διαμαντοπούλου δεν ήταν ο τέλειος νόμος, υπήρχαν περιθώρια βελτίωσης, όμως μπροστά στις εξελίξεις που έτρεχαν, λίγοι θέλησαν να τον εφαρμόσουν στην πράξη. Αυτοστιγμεί εν μέσω αντιδράσεων με συνελεύσεις, καταλήψεις, βιοπραγίες και διάφορους άλλους παραλογισμούς, η πανεπιστημιακή κοινότητα «ενώθηκε» ενάντια στο νέο νόμο. Όλες οι κομματικές παρατάξεις εντός του χώρου συνειδητοποιούσαν ότι η παρουσία τους απειλείται. Αντίστοιχα η εφαρμογή του Νόμου παρέμεινε κενό γράμμα.

Η συγκυβέρνησή Λουκά Παπαδήμου επικαλέστηκε προβλήματα χρηματοδότησης και τον Μάρτιο του 2012 με συνοπτικές διαδικασίες ένας εκλεγμένος νόμος από 250+ ψήφους, αμφισβητούνταν από την ίδια τη κυβέρνηση που είχε ψηφίσει προηγουμένως υπέρ του.

Το ίδιο σενάριο συνεχίστηκε από τη ΝΔ με επικεφαλής τον Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο που είχε την χρυσή ευκαιρία να προχωρήσει στην οριστική εφαρμογή, αλλά κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ, καθώς με μία σειρά ρυθμίσεων επανέφερε τις πρυτανείες στη θέση τους κάτι που αποτέλεσε σχεδόν «σαμποτάζ» στην ατζέντα των συμβουλίων.

Άρα λοιπόν προς τι ο θρήνος πάνω στο μνήμα ενός Νόμου που τον ψήφισαν πολλοί και δεν βρέθηκε ένας να τον εφαρμόσει.

Προς τι ο θρήνος για διατάξεις που δεν θίγονται καν, αντίθετα βελτιώνονται, όπως όλη η ακαδημαϊκή κοινότητα ζητά.

Στην αρένα των greek news, έχουν ήδη τοιχοκολληθεί στις φυλλάδες και στα blog κροκοδείλια δάκρυα για τον θάνατο ενός μεγάλου νομοθετήματος.

Η αχλή που δημιουργείται εμποδίζει το αυτονόητο. Το να διαβάσουν επιτέλους τις νέες διατάξεις αυτοί που τις κατηγορούν. Εκτός και αν σκοπός τους δεν είναι να κατηγορήσουν διατάξεις, αλλά πρόσωπα.

Στο σύντομο χώρο που μας επιτρέπει η ανάρτηση, τις παραθέτουμε σαν υπερσύνδεσμο http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/bcc26661-143b-4f2d-8916-0e0e66ba4c50/o-ekper-aposp.pdf και καλούμε τον αναγνώστη με διάθεση κριτικής να τις διαβάσει προτού προβεί στην κριτική του.

Διότι συνηθίζεται στην αρένα της σύγχρονης πολιτικής ζωής, η κριτική να ασκείται μέσα από τα βαθιά προκαλύμματα της άγνοιας.

Και το παρόν ιστολόγιο, θεωρεί ότι οι αναγνώστες του δεν αξίζουν τέτοια υποτιμητική μεταχείριση.

Sommelier

Ετικέτες: ,