• Σήμερα είναι: Τρίτη, Σεπτέμβριος 26, 2017

Στη δίνη των δικαστικών αποφάσεων

Sommelier
Sommelier
Αύγουστος03/ 2017

Γενικά είναι κανόνας του παρόντος ιστολογίου να μη σχολιάζει δικαστικές αποφάσεις. Ωστόσο οι πρόσφατες αποφάσεις με ευρύτερο πολιτικό ενδιαφέρον δεν μπορούν να μείνουν ασχολίαστες (βλ. Μαντέλης, Γεωργίου κλπ). Και φυσικά δεν θα τις σχολιάσουμε νομικά. Θα τις σχολιάσουμε υπό το πρίσμα της κοινωνικής τους διάστασης που έχει δυο σκέλη:

– Την πειθώ και την παραπλάνηση από τη μια, και το μίσος και την εκδικητικότητα από την άλλη.

Κανείς δεν αμφιβάλει ότι αν σε εκλογές του παρελθόντος το εκλογικό σώμα είχε κρατήσει πιο συνετή στάση, τότε σήμερα τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα και για τον καθένα προσωπικά και για τη χώρα. Δυστυχώς, η σκανδαλώδης ευπείθεια μας και η τάση μας να σαγηνευόμαστε από βολικά ψέματα, χαρακτηρισμούς και διθυραμβικές εκφράσεις οδήγησε προς στιγμή σε παύση της χρήσης του λογικού. Και αντίστοιχα σε υπερτόνωση του θυμικού που ένοιωθε έντονα την ανάγκη να ελπίσει από τη μια και να μισήσει από την άλλη. Η ανάγκη για ελπίδα από μόνη της ίσως τελικά δεν είναι κακή. Είναι εν τέλει χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης.

Αυτό που είναι κακό είναι το μίσος και η εκδικητικότητα που συνόδευσαν τις επιλογές μας. Είναι ότι ταυτόχρονα με τον σωτήρα, ειδωλοποιήσαμε και τον εχθρό. Αυτό που είχε προβληθεί ως μισητό και βδελυρό, πέρασε άκριτα ως τέτοιο στο συλλογικό θυμικό. Πρόσωπα και θεσμοί που είχαν εδραιωθεί ως σταθεροί οδοδείκτες της κοινωνικής ζωής εγκαταλείφθηκαν και μισήθηκαν. Και το μίσος αυτό μεταφράστηκε σε εκδικητικότητα ενώπιον της κάλπης. Με εκδικητική ψήφο απέναντι σε κάτι που έμοιαζε κακό.

«Ιδού άνθρωπος φάγος και οινοπότης, τελωνών φίλος και αμαρτωλών» είχαν αναφωνήσει για τον Κύριο και πέτυχαν να τον σταυρώσουν παρασύροντας τους όχλους. Ιδού άνθρωποι κλέφτες και πλεονέκτες είχαν αναφωνήσει τα μισθωμένα φερέφωνα και πέτυχαν να σταυρώσουν μια κοινωνία ολάκερη στο σταυρό των παθών της.

Από το βήμα αυτό δεν θα συμβουλέψουμε κανέναν να κατανικήσει το πάθος του να μισεί και να εκδικείται, αν και μια ομόνοια των Ελλήνων θα αποτελούσε για εμάς ιδανική συνθήκη. Θα τον συμβουλέψουμε ωστόσο να σκέφτεται διπλά προτού εκλάβει για αληθινές κοινές λασπολογίες, συκοφαντίες και λοιπά παραπλανητικά. Και αντίστοιχα να περνά από τον έλεγχο του νου, την τάση του να μισεί και να εκδικείται αυτό που μέχρι χθες πίστευε καλό.

Οι καιροί είναι πονηροί. Όσο η Δικαιοσύνη προχωρά στην κάθαρση, τόσο τα φερέφωνα θα συστρατεύονται για να κάνουν και πάλι αυτό που ξέρουνε καλά. Ας μην τους αφήσουμε ετούτη τη φορά.

Sommelier

Ετικέτες: ,