• Σήμερα είναι: Δευτέρα, Οκτώβριος 23, 2017

Ανάπτυξης αναμονή…

Orion
Orion
Δεκέμβριος29/ 2016

Σάββατο πρωί, παρέα με ένα φίλο φτάνουμε σε ένα λογιστικό γραφείο κάπου στη Βουλγαρία, το οποίο συνεργάζεται κυρίως με Έλληνες. Από έξω το κτίριο δεν υπόσχεται πολλά. Μέσα 4-5 θέσεις εργασίας, με ειδικά ακουστικά για τους υπαλλήλους, ώστε να μην κρατούν το ακουστικό στο χέρι. Σήμερα βρίσκεται μόνο μια κοπέλα, η οποία σε σπαστά ελληνικά μιλάει με κάποιον Έλληνα στην άλλη άκρη της γραμμής, κοιτώντας ταυτόχρονα την οθόνη του υπολογιστή της. Ακούω το όνομα και παθαίνω το πρώτο σοκ… Και αυτός εδώ;

Σε λίγο φτάνει και ο υπεύθυνος, τον οποίο και γνωρίζει ο φίλος μου. Μου τον συστήνει και καθόμαστε στο γραφείο του για να συζητήσουν μεταξύ τους. Εγώ ακούω. Και βλέπω. Πίσω από το γραφείο του φωτογραφίες από ελληνικό νησί, από ταξίδια, μια πάνω σε ένα γιοτ. Στο γραφείο μπαίνει και κάποιος άλλος που μιλά ελληνικά στην κοπέλα, έρχεται κοντά μας και μετά από σύντομη συνομιλία, περιμένει τη σειρά του. Από τα Τρίκαλα ο κύριος, πρωινός-πρωινός.

Σε είκοσι λεπτά ο φίλος μου έχει ολοκληρώσει την κουβέντα του, έρχεται και ο τρικαλινός και ξεκινάω μια κουβέντα σε πιο χαλαρή διάθεση. Μαθαίνω ότι ο λογιστής έχει σπίτι στο νησί που εμφανίζεται στη φωτογραφία. Μαθαίνω για τις συνεργασίες του. Μεγάλα ονόματα. Μεγάλες επιχειρήσεις. Μας εξηγεί μερικά πράγματα για το βουλγάρικο φορολογικό σύστημα. Προσπαθώ να βρω και εγώ κάτι καλό για το δικό μας. Σκέφτομαι ένα μέτρο που είχε εξαγγελθεί εκείνο το διάστημα. «Θα νομοθετήσουμε συντόμως την υποχρεωτική χρήση ηλεκτρονικών μέσων για τις συναλλαγές πάνω από ένα όριο». Σταματώ, τον κοιτώ στα μάτια. Συνεχίζω. «Έτσι δεν θα ξεφεύγει τίποτε». Με κοιτά και αυτός. Κάνει μια μικρή παύση και απευθύνεται στα βουλγάρικα στην κοπέλα λιγάκι παραπέρα, η οποία του απαντά με γέλια, γελάει και ο ίδιος. Δεν τους καταλαβαίνω και με εκνευρίζουν. «Πόσες κοπέλες ακόμη να πάρω;» μου απαντά γελώντας. «Αν γίνει αυτό που λες θα πρέπει να διπλασιάσω το γραφείο»

Ντρέπομαι. Συνεχίζουμε τη συζήτηση. Αρχίζω και λυπάμαι.

«Στη χώρα μας έχουμε είκοσι τράπεζες και πέντε πολιτικούς και οι πολιτικοί κάνουν κουμάντο στις τράπεζες. Εσείς έχετε πέντε τράπεζες και είκοσι πολιτικούς και σας κάνουν κουμάντο οι τράπεζες».

Σκέφτομαι σε όλο το δρόμο της επιστροφής. Και λυπάμαι.

Διότι η «ανάπτυξη που έρχεται» είναι η κλισέ έκφραση με την οποία θα πεθάνουν και άλλες γενιές Ελλήνων…

 

 

Orion

Ετικέτες: ,