• Σήμερα είναι: Δευτέρα, Νοέμβριος 20, 2017

Comfortably numb…

Sommelier
Sommelier
Οκτώβριος29/ 2017

Εδώ και κάποιες βδομάδες μέσα στην πόλη έχουν κάνει έκδηλη την παρουσία τους 2-3 οικογένειες Ρομά, οι οποίοι διανυκτερεύουν σε αντίσκηνα στο χώρο του ΟΣΕ. Προχθές έκανα μια μικρή υπέρβαση τόλμης και πήγα και τους μίλησα. Πέρα από τις ικεσίες για χρηματική βοήθεια και έναν χώρο διαμονής, είχαν αρκετά να πουν. Είχαν να πουν πράγματα που, αν και αυτονόητα, κανείς δεν μπαίνει στη διαδικασία να τα συλλογιστεί.

Θα μέναμε και μεις σιωπηλοί, δίχως να αναλύσουμε περαιτέρω, αν δεν είχαν συμβεί οι επιθέσεις στα αυτοκίνητα των άτυχων κρεοπωλών και κυνηγών στην Αθήνα, από μια ομάδα ατόμων που αυτοπροσδιορίζονται ως προστάτες των δικαιωμάτων των ζώων.

Η εξέλιξη αυτή μας αναγκάζει να μοιραστούμε μαζί σας μερικά από τα σοφά λόγια των Ρομά που συναντήσαμε. Γιατί πρόκειται για σοφά λόγια, οι ερωτήσεις του μικρού αγράμματου Ρομά, ο οποίος αναρωτήθηκε μήπως θα ήταν καλύτερα να ήταν σκυλί, διότι -όπως λέει- θα τον μάζευε ο Δήμος και θα τον έβαζε στο Δημοτικό Κυνοκομείο, όπου θα είχε στέγη και φαγητό.

Ή αντίστοιχα η απορία του πατέρα του, ο οποίος εύλογα αναρωτήθηκε για ποιο λόγο θα πρέπει ο ίδιος να ζητιανεύει και να ζητάει φαγητό από τον κάθε περαστικό, την ίδια στιγμή που μέσα στην πόλη έχει δει δεκάδες κυπελλάκια με σκυλοτροφή και νερό αφημένα για τα αδέσποτα.

«Καλύτερα να ‘μουνα σκύλος» ήταν η αβίαστη παραδοχή του.

Δεν έδωσα σημασία στα λόγια του, μέχρι σήμερα που διάβασα για τις επιθέσεις στα αυτοκίνητα των κρεοπωλών.

Μια ομάδα ατόμων, που θέλουν να αποκαλούνται σωτήρες και προστάτες των ζώων, διάλεξε να σκορπίσει θλίψη, αγανάκτηση και πρόσθετα οικονομικά και οικογενειακά προβλήματα σε κάποιους συνανθρώπους μας. Μια άλλη ομάδα ατόμων διάλεξε να επιτεθεί σε κάποιους άλλους, επειδή δεν τους άρεσε η παρουσία και η ιδιότητά τους. Και κάποιοι άλλοι θέλησαν να κόψουν το χέρι ενός γιατρού, για να μην παίρνει φακελάκι…

Φαινόμενα των καιρών.

Αναφέρεται για τον άγιο Παΐσιο, ότι όταν είχε επισκεφτεί την Αυστραλία, του έκανε εντύπωση η αδιαφορία και η ψυχρότητα των ανθρώπων. Αναφέρεται συγκεκριμένα «Όταν πήγαινα με το αεροπλάνο στην Αυστραλία, έρχεται η κοπέλα εκεί και μας πρόσφερε καραμέλες. Πήρα μία – θένκ γιου (ευχαριστώ) – μου λέει. Δηλαδή ευχαριστώ που δέχτηκες την καραμέλα που σου πρόσφερα. «Βρε, λέω, αυτοί ξεπέρασαν και τον Άγιο Ισαάκ σε ευαισθησία και λεπτότητα!»

Μετά, προχωρούσα μια μέρα στο δρόμο, βλέπω κόσμο μαζεμένο, πάω να δω… τι είχε γίνει. Ένα σκυλάκι το καημένο, το είχε χτυπήσει ένα αυτοκίνητο και μαζεύτηκε κόσμος γύρω, να βοηθήσουν, άλλος να πάρει τηλέφωνο, άλλος κάτι άλλο. Πολύ ευαισθησία και ενδιαφέρον, θαύμασα.

Μετά από μερικές μέρες, πάλι περπατούσα στο δρόμο, βλέπω έναν άνθρωπο πεσμένο στο πεζοδρόμιο να βογγάει. Μεροκαματιάρης, δούλευε, έπεσε από τη σκάλα και πρέπει να είχε σπάσει τη μέση του… Κανένας δεν ενδιαφερόταν… Περαστικοί, ρίχναν μια ματιά αδιάφορα και έφευγαν. Θα έρθει λέει το άμπιουλανς (ασθενοφόρο) να τον πάρει. Σου λέει, δεν είμαι εγώ υπεύθυνος, θα φροντίσει το κράτος… Άσε μην μπλέξω και με τραβάν στα δικαστήρια για μάρτυρα.

Πήγα να σκάσω. Πα, πα…. τέτοια αδιαφορία για το συνάνθρωπο… Τι πολιτισμό και ευγένεια μου λένε μετά; Βλέπεις οι Ευρωπαίοι έχουν μόνο μία εξωτερική ευγένεια, και αυτή εξ ανάγκης για να μη σκοτώνονται μεταξύ τους… Κρύες καρδιές… ενώ οι Έλληνες έχουν φιλότιμο, και ας μην έχουμε ευγένεια.»

Με τρόμο διαπιστώνω ότι σαν Έλληνες έχουμε δρασκελίσει ήδη το κατώφλι μιας εξέλιξης που παρόμοιά της δεν έχουμε ξαναδεί στο παρελθόν. Ειδικοί προσπαθούν να μας ειδοποιήσουν σχετικά με την εικονική πραγματικότητα που χτίζουμε μέρα την ημέρα περισσότερο και εγκλωβιζόμαστε μέσα της.

Διαβάστε σχετικά:

http://www.in2life.gr/everyday/modernlife/article/191432/socialnetworksposallazoyntissheseistonanthropon.html

https://www.psychologynow.gr/psychologyinourlife/technology/130-hchamogelastikatathlipsitonsocialmedia.html

Οι κυψέλες του Matrix γεμίζουν καθημερινά από εμένα και εσένα.

Όσο κλείνουν μαγαζιά με βρεφικά και παιδικά είδη και στη θέση τους ανοίγουν petshop θα χαίρομαι για την αγάπη των Ελλήνων για τα ζώα, αλλά θα λυπάμαι για την αλλοτρίωση του Έλληνα, που από οδηγός και διαμορφωτής του κόσμου, έχει καταντήσει πνευματικός επαίτης μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Όταν ο Κοσμάς ο Αιτωλός πριν δεκάδες χρόνια έλεγε ότι θα έρθει ο καιρός πού θα διευθύνουν τον κόσμο τα άλαλα και τα μπάλαλα, ίσως και εμείς φανήκαμε προς στιγμή να τον αμφισβητούμε μπροστά σε κάτι τόσο αόριστο.

Σήμερα τα άψυχα μηχανήματα και λογισμικά αντικαθιστούν ολοένα την ανθρώπινη φύση και κυριαρχούν στη ζωή μας. Αυτοί στην Αθήνα, που έκαψαν τα αυτοκίνητα των κρεοπωλών και των κυνηγών θα κοιμούνται τώρα ήσυχοι ότι έπραξαν το καθήκον τους, και χαρούμενοι γιατί τους παίζουν όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αυτοί που έχασαν τις περιουσίες τους θα βρίσκονται στην απόγνωση μια οικονομικής ζημιάς που δεν μπορούν να αποκαταστήσουν.

Ένας μικρός Ρομά, θα κοιμάται σε ένα υγρό και παγωμένο αντίσκηνο, λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά από τα ζεστά κρεβάτια μας και θα αναρωτιέται για ποιο λόγο ο Θεός τον έφτιαξε άνθρωπο και όχι σκυλί.

Εγώ και εσείς, θα ρίξουμε μια φευγαλέα ματιά στο κείμενο αυτό, και θα συνεχίσουμε παρακάτω στις αναρτήσεις στο facebook για κάτι πιο πικάντικο.

Και όλοι μας, όπως και οι Pink Floyd προσπάθησαν κάποια στιγμή να μας προϊδεάσουν, θα κοιμηθούμε comfortably numb. Ή για να το αποδώσουμε στα ελληνικά, βολικά μουδιασμένοι

Ο καθένας για τους λόγους του…

Sommelier

Ετικέτες: ,