• Σήμερα είναι: Πέμπτη, Σεπτέμβριος 20, 2018

Τουρκικές προκλήσεις: Δειλία ή λογική;

Sommelier
Sommelier
Φεβρουάριος18/ 2018

Μετά τα συλλαλητήρια η πένα μας «σίγησε».

Αναμέναμε…

Ήταν σίγουρο ότι ο αντίλαλος θα χτυπούσε στις απέναντι πλαγιές και θα προξενούσε ηχώ.

Και αυτή επίσης ακούστηκε στην ώρα της. Για να είμαστε ειλικρινείς, αρκετά εξασθενημένη από ό,τι την περιμέναμε.

Η Τουρκία «ξύστηκε» αρκετά έντονα στη «γκλίτσα του τσομπάνη». Ή για να είμαστε πιο ακριβείς σε ένα πλοίο. Άλλωστε αυτό είναι και το μοναδικό που της επιτρέπεται να κάνει. Τι, πως και γιατί δεν είναι του παρόντος. Ίσως επανέλθουμε σε αυτό.

Σημασία έχει να δούμε λιγάκι τις αντιδράσεις του μέσου Έλληνα στη τούρκικη αυτή προκλητικότητα, έτσι όπως αποτυπώθηκε στο facebook, σε άλλα μέσα δικτύωσης, σε blog, σε δηλώσεις, σε συζητήσεις…

Οι περισσότεροι πέσαμε από τον καναπέ στην προσπάθειά μας να ανεβούμε σε μια τριήρη και να ξαμοληθούμε στο κατόπι των Περσών. Οι υπόλοιποι εκτοξεύσαμε τους S-300 και στείλαμε τους καταδρομείς να καταλάβουν τις τούρκικες ακτές. Λιγοστοί είπαμε να το καταπιούμε και αυτό, συνωστισμός στο Αιγαίο, ας γίνει και κανένα ατυχηματάκι, μες το πρόγραμμα είναι.

Ξέρουμε στα αλήθεια τι σημαίνει «τραβάω τη σκανδάλη«;

Οι Αμερικάνοι στον πόλεμο του Βιετνάμ ζούσαν έναν παρόμοιο παροξυσμό ώσπου τα πρώτα φέρετρα άρχισαν να επιστρέφουν από το μέτωπο. Τότε είδαν πρώτη φορά χαροκαμένες μάνες, συζύγους και παιδιά να κλαίνε. Τότε αντιλήφθηκαν ότι ο πόλεμος δεν ήταν μια εικόνα μέσω της τηλεόρασης ή ένα πρωτοσέλιδο σε εφημερίδες, αλλά πραγματικό αίμα που κυλούσε από πραγματικά άψυχα σώματα. Μπορεί να ξεχάσει κανένας ακόμη και σήμερα τους Καραθανάση, Γιαλοψό, Βλαχάκο και Ηλιάκη; Λέτε να μην καίει ακόμα η φλόγα της εκδίκησης;

Εν αρχή ην ο Λόγος και η λογική οφείλει να είναι το μοναδικό πρόταγμα της ελληνικής πολιτικής σε αυτή τη δύσκολη περίοδο. Θα παραμείνουμε προς το παρόν στη σοφία του τρίτου Νόμου του Νεύτωνα. Δεν θα επεκταθούμε στην ανάλυση της έννοιας «ύβρη». Στην κατάσταση εκείνη, όπου η Ελληνική Πολιτεία υπερεκτιμώντας τις ικανότητες και τη δύναμή της θα συμπεριφερόταν με βίαιο, αλαζονικό και δυσανάλογο τρόπο απέναντι σε μια κατάσταση με σαφώς οριοθετημένα όρια.

Πολλά πάθη ζήσαμε εξαιτίας παρόμοιων υπερφίαλων συμπεριφορών στο παρελθόν. Πάθη που ακόμη δεν κλείνουν οι πληγές τους.

Καλώς οι σφαίρες έμειναν στις θαλάμες και καλώς τα όπλα στις θήκες. «Κρείττον του λαλείν, το σιγάν».

Ας διαπράξει την Ύβρη ο Τούρκος. Και ας υποστεί αυτός τις συνέπειες που -και νομοτελειακά πλέον- δεν είναι μακριά.

Sommelier

Ετικέτες: ,